จากวันที่เรียกว่า พี่คะและน้อง จนวันนี้ เรารู้จักกับคำว่า ป๊าและปิ่น เริ่มจากวันที่ 28 กพ 2019 ที่เราได้เริ่มคุยกัน ยังนึกถึงความรู้สึกนั้นได้ดี มันเหมือนน้ำที่มาชโลมชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่งให้กลับมาสดใสอีกครั้ง ชีวิตเราสองคนต่างไม่ได้โรยมาด้วยกลีบกุหลาบ หรือจะเรียกว่าทางเดินที่เราเจอนั้น มันไม่ได้ราบรื่นสักเท่าไหร่ แต่สิ่งที่มันเกิดขึ้นมาแล้ว ปิ่นคิดว่ามันดีเสมอ แม้กระทั่งตอนนี้มันก็ยังดีมาเสมอ ขอบคุณนะคะ กับเรื่องราวที่ผ่านมาจนวันนี้ 6 ปีละ มันเหมือนเราเพิ่งผ่านเหตุการณ์นี้มาเมื่อวาน
ป๊าคะ ในวันนี้ปิ่นก็ยังยืนยันคำเดิมว่าป๊าคือโลกทั้งใบของปิ่น คือคนที่มีค่าที่สุดแล้วในชีวิตของกันและกัน วันนี้ได้มานั่งอ่านบันทึกเก่าๆ ก็พลอยยิ้มตาม และมันทำให้ปิ่นรู้ว่าป๊าไม่เคยเปลี่ยนไปจากเดิมเลย
ขอบคุณนะคะที่สร้างครอบครัวของเรา
PS. ยังต้องเขียนอีกไหม เพราะอยู่ภายในใจเป็นหมื่นล้านคำ
