วันพุธที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2562

จากวันนั้น...ถึงวันนี้

     เกือบระยะเวลาที่ถูกกำหนดมา โดยที่ไม่รู้ว่าใครกำหนดมา ก็เกือบสี่เดือนแล้วสินะ ที่เราได้คุย ได้เจอ ได้หัวเราะ ได้ร้องไห้กันมา มันเหมือนนาน นานพอที่จะรู้ใจตัวเองมากเลยทีเดียว เรื่องราวต่างๆเกิดขึ้นมากมาย ทั้งเเบบรู้ตัวเเละไม่รู้ตัว เหมือนเราเดินทางด้วยกันมานานมาก น้องดีใจนะ ยังยืนยันคำเดิม ต่อให้เลือกได้ ชีวิตนี้ก็ยังคงอยากที่จะมาเจอผู้ชายคนนี้
     เหตุการณ์หลายอย่างที่เกิดขึ้น สอนอะไรน้องได้มากมาย ทั้งความเป็นตัวเองที่ไม่ดีเเละไม่เคยคิดเปลี่ยน พี่เป็นคนที่ทำให้น้องคิดอะไรได้มากขึ้น จริงๆแล้วอาจจะดูเเล้วบอกไม่ฟัง เถียง เเต่รู้มั๊ยในใจอบอุ่นและรู้สึกดีทุกครั้งที่มีพี่คอยบอก คอยสอน คอยเตือนในเวลาที่โมโหแถบจะอาละวาด คำว่าใจเย็นๆของพี่ เหมือนน้ำเย็นที่มันเข้ามาลูบอารมณ์ให้เบาขึ้นเเม้กระทั่งเวลาเราทะเลาะกัน
    ทุกครั้งที่เราไม่เข้าใจกันน้องพยามยามที่จะทำความเข้าใจกับตัวเองให้ได้มากที่สุด บางทีมันอาจจะเป็นเหตุผลที่มันงี่เง่าจนเกินไปขอตัวน้องเอง หลายครั้งที่อยากจะขอโทษที่ทำพี่เสียใจหลายๆครั้งเช่นกัน เรียกได้ว่าแทบทุกครั้ง จะดีกว่า 555
     จากวันนั้น ... ถึงวันนี้ รู้จักพี่มากแค่ไหน ?
ขอเรียกว่าเดาดีกว่า พี่เป็นที่มีความตั้งใจ อดทน สูงมากกก จะบอกบอกตั้งมั่นก็ไม่เชิง เพราะไม่ถึงขนาดนั้น ยังแอบมีความอ่อนไหวอยู่ในตัว เป็นคนที่ขี้น้อยใจมากก เเม้กระทั่งคำพูดนิดหน่อยนี่ก็ไม่ได้!! น้อยใจเก่ง แต่เป็นคนที่ชอบเก็บทุกสิ่งอย่างไว้ที่ตัวเอง แล้วลั่นมันออกมาว่า ไม่เป็นไร ....